Nəsimi babamı diri soydular

Nəsimi babamı diri soydular ,
Məgər susdu dili , kəsildi səsi ?
Çox haqq görənlərin , gözün oydular ,
Görünməzmi oldu haqqın cilvəsi !

Hələ köksümdədir « dədəmin sazı» ,
Sözüm dosta mərhəm , düşmana oxdur.
Çağırsam dadıma gələr « eyvazı»
Köməgim , dayağım , el - arxam çoxdur.

Bulud tək kişnrəm , sel tək axaram ,
Dağlarda yolumu səd edə bilməz.
« Şahab» ollam şeytanlara şaxaram ,
Səhəndin heç zaman başı əgilməz.

Zəmanə başımda bostan əksədə ,
Zülmə , həqsizliğa baş əgməmişəm.
Ayağım minkərə daşa dəgsədə ,
Nə büdrəmək , nə yorulmaq bilmişəm.

Türk Şair / Bulut Qaraçorlu ( SƏHƏND )

من آرازین آدی‌لان چوخ زامان‌دیر تانیشام

من آرازین آدی‌لان چوخ زامان‌دیر تانیشام
mən arazın adiylan çox zamandır tanışam

ان کیچیک یاشلاریم‌دان اونو روانلامیشام
ən kiçik yaşlarımdan onu ravanlamışam

قوجا بابام نه واقت‌کن بوغازیم آغرییاردی
qoca babam nə vaqt kən boğazım ağrıyardı

آراز کئچمیشم دییه بوغازیمی سیغاردی
araz keçmişəmdiyə boğazımı sığardı

سوروشاردیم آی بابا آراز نه دیر کئچمیسن
soruşardım ay baba araz nədir keçmisən

نه کیمی شئی‌دیر او کی سویون‌دان دا ایچمیسن؟
nəkimi şeydir o ki suyundan da içmisən ?

سوالیمدان بابامین یاشالاردی گؤزلری
soalımdan babamın yaşalardı gözləri

اوزونون چین‌لریندن بللی اولاردی کدری
üzünün çinlərindən bəlli olardı kədəri

سونرالار قارداشیمین آدین قویدولار آراز
sonralar qardaşımın adın qordular araz

لاکین اؤندا دا منه آیدین اولمادی بو راز
lakin ondada mənə aydın olmadı bu raz

آنجاق آراز بئشیکده یاتیب ییرغانان زامان
ancaq araz beşıkdə yatıb yirğanan zaman

بؤ سؤزلری دینلردیم آنامین لایلاسیندان
bu sözləri dinlərdim anamın laylasından

آرازی آییردی‌لار قوم‌ایلن دویوردولار
arazıayırdılar qumilən doyurdular

من سندن آیریلمازدیم ظولمولن آییردیلار.
mən səndən ayrılmazdım zülmülən ayırdılar

من آرازین آدی‌لان- بولود قاراچورلو
mən arazın adıyla _ bulud qaraçorlu

طالعيمه سن باخ، دوشونجه لريم ياساق

طالعيمه سن باخ، دوشونجه لريم ياساق

دويغو لاريم ياساق، دويغو لاريم ياساق

كئچميشيم دن سوز آچماقيم ياساق

آتا بابامين آدين چكمييم ياساق

آنامدان آد آپارماقيم ياساق
ياساق، ياساق

بيليرسن، بيليرسن

آنا دان دوغولاندان بئله اؤزوم بيلمييه بيلمييه

ديل آچيب دانيشديغيم ديلده

دانيشماقيم ياساقيميش ياساق، ياساق
بولود قارا چورلی

قارقيش زمانه نين قانونلارينا، قارقيش

قارقيش زمانه نين قانونلارينا، قارقيش

قارقيش اوره ك لري آييرانارا

قارقيش اينساناري قفسه ساليب،

بشر حوقوندان دم وورانلارا

كيمه دئملي ييك درديميز بيز

درد بيلن كيمدير، سوز آنلايان كيمدير

اسير بير ميللته، محكوم بير اله

قايغي چكن كيمدير، آغلايان كيمدير
بولود قاراچورلی

اي دوغما يوردومون ناموسلو اوغلو

اي دوغما يوردومون ناموسلو اوغلو

آغلاما گؤزونون ياشينا قوربان

گلديين او دوغما عزيز دييارين

اولوم، توپراغينا داشينا قوربان

گره ك گوزلريندن گوز اورته بير كس

قارقا يوواسينا ياناشا اگر

نيه وطنيمي سئومييم نيه؟

من بير قارقا دان دا اسگيكم مه يه؟

نيه وطنيمي سئومييم نيه

من بير قارقا دان دا اسگيكم مه يه؟
بولود قارا چورلی

منظومه آراز

منظومه آراز کتاب شعری است اثر بولوت قاراچورلو (۱۳۰۵-۱۳۵۸) مشهور به سهند یکی از شاعران شعر سیاسی آذربایجان است.

سهند منظومه آراز را پس سقوط حکومت پیشه‌وری در شرایط سخت زندان و غربت مابین سالهای ۱۳۲۶ـ۱۳۳۰ به همراه منظومه خاطره سروده‌است.


او در این منظومه از مسائل قومی سخن گفته‌است.

شاعر منظومه آراز را با این شعر شروع می‌کند:

من آراز آدیلان

چوخ زاماندیر تانیشام

ان کیچیک یاشلاریمدان

اونا روانلامیشام

قوجا بابام نه واقتی کن

بوغازیم آغرییاردی

آراز کئچمیشم دییه

بوغازیمی سیغاردی

سوروشاردیم آی بابا

آراز نه دیر کئچمیسن

نه کیمی شئیدیر او کی

سویوندان دا ایچمیسن؟

سوالمیدن بابامین

یاشلاردی گؤزلری

اؤزونین چیینلرینده

گیزله نه‌ردی کدری

اؤزومه مأیوس مأیوس

باخیب دئمه‌زدی بیر سؤز

گؤرردیم آنجاق اولوب

اونون توکلری بیز بیز

سونرا دا قارداشیمین

آدین قویدولار آراز

لاکین اؤندا دا منه

آیدینلاشماری بو راز

آنجاق آراز بئشیکده

یاتیب ییرغانان زامان

بؤ سؤزلری دینلردیم

آنامین لایلاسیندان

آراز'ی آییردیلار

قومویلن دویوردولار

من سندن آیریلمازدیم

ظولمولن آییردیلار.